Sébastien El Idrissi is geen ontwerper die zichzelf aankondigt. Vanuit zijn rustige, lichtrijke studio in de Zürichse wijk Seefeld maakt hij dingen die stilaan moeilijk te negeren worden. Zijn werk deelt doorgaans één preoccupatie: bruikbaarheid, structuur en aandacht voor wat alledaagse objecten werkelijk met een ruimte doen.
Hij werd opgeleid als constructiebankwerker voordat hij productdesign studeerde aan ECAL, en werkte als in-house designer bij bureaus in Kopenhagen en Zürich. Sinds 2019 werkt hij zelfstandig, met opdrachtgevers in heel Europa en Japan.
Voor Studiotools ontwierp hij de Wall Rail — een wandgemonteerde roestvrijstalen rail waaraan Studioboards, Layers, schermen, planken en accessoires naar believen kunnen worden bevestigd, herschikt en gecombineerd. Hij ontwierp er ook een garderobehaak bij: een klein object met een specifieke intentie — het hele systeem laten aanvoelen als een plek waar je graag wilt zijn.
Hoe is dit project ontstaan?
Het groeide uit iets anders, zoals dat vaak gaat. Studiotools had mij voor een ander project ingeschakeld. Maar zodra we serieus naar de bestaande Wall Rail begonnen te kijken, werd al snel duidelijk dat er meer te doen was. De centrale vraag werd: hoe maak je van een wand een werkelijk actief onderdeel van een ruimte?
Wat betekent dat in de praktijk?
Een tafel werkt omdat hij mensen een reden geeft om samen te komen — je kunt er dingen op leggen, eraan zitten, eromheen bewegen. Hij creëert een middelpunt. We wilden dat de Wall Rail iets vergelijkbaars doet, maar verticaal. Wanden een rol geven. Je kunt er dingen aan hangen, verschuiven, toevoegen, weghalen. Whiteboards, prikborden, schermen, jassen — wat de ruimte ook nodig heeft.
Wat trok u aan?
Twee dingen: de reductie tot het essentiële, en wat die reductie doet met de sfeer van een ruimte. De eerdere Wall Rail gebruikte een complex profiel om twee problemen tegelijk op te lossen — de schroeven verbergen, de wand beschermen. Maar beide zo oplossen maakte het profiel te breed en, eerlijk gezegd, niet erg aantrekkelijk. Het nieuwe ontwerp pakt beide problemen anders aan en komt uit bij één strakke lijn. Het materiaal veranderde ook: gelakt aluminium werd onbehandeld roestvrij staal met geborstelde afwerking. Het resultaat heeft een aanwezigheid in de ruimte die klopt — precies, maar niet koud. En het nodigt uit tot gebruik.
Laten we het over de garderobehaak hebben. Waar kwam die vandaan?
Die opdracht kwam van Studiotools. Vergaderruimtes hebben bijna nooit een plek voor een jas, een tas, een fietshelm. Het klinkt als iets kleins, maar het doet ertoe — een ruimte die geen rekening houdt met lichamen voelt niet helemaal af. De haakmodules — een houten schijf, een klein metalen haakje — lossen dat op, of u er nu één monteert of een dozijn.
Vertel eens over de designbeslissingen.
Het materiaalcontrast was het uitgangspunt. De rail is roestvrij staal: koel, precies, industrieel. De haak moest anders aanvoelen. De beuken schijf is rond, warm, tactiel — het soort ding dat je hand vindt zonder te kijken. Samen vormen ze een object dat zijn plek aan de wand verdient in plaats van hem alleen maar in te nemen.
Wat doet de Wall Rail eigenlijk met een ruimte wanneer u hem goed gebruikt — over meerdere wanden?
De Studioboards draaiden altijd al om lichtheid, en de flexibiliteit die daarbij hoort. De Wall Rail breidt dat uit — alles is binnen handbereik, niets staat in de weg, en niets is permanent. U kunt de ruimte 's ochtends inrichten voor tien mensen en 's middags voor vier. Dat kost twee of drie handelingen. Dat soort aanpasbaarheid verandert hoe een ruimte aanvoelt nog voordat iemand heeft besloten hoe hij gebruikt wordt.
Wat hoopt u nu de samenwerking doorgaat?
Het systeem zien groeien. De eerste onderdelen liggen er — boards, layers, schermen, de garderobehaak — en nu komt het deel waarin echt gebruik je dingen leert die je niet had kunnen voorzien. Daar duiken altijd de interessante problemen op. Ik denk dat dit systeem meer kan oplossen. We gaan het ontdekken.